IJmuiden zit vol bedrijven die in de loop van dertig jaar zijn uitgewaaierd.
Zestien menu-items waarin niemand iets vindt
Een installatiebedrijf dat begon met verwarming en er onderweg koeling, elektra, onderhoudscontracten en een servicedienst bij kreeg. Een toeleverancier voor de haven met inmiddels vijf productgroepen. Een aannemer die zowel particulieren als scheepswerven bedient.
Op zichzelf een gezonde ontwikkeling. Maar de website is met dezelfde logica meegegroeid: elke keer als er iets bij kwam, kwam er een pagina bij.
Na vijftien jaar is er een menu met zestien items waarin niemand meer iets kan vinden.
Wie zoekt naar één specifieke dienst, komt binnen op een pagina die over drie dingen tegelijk gaat, en concludeert dat hij op de verkeerde plek is. Terwijl je die dienst gewoon levert, en waarschijnlijk beter dan de partij waar hij vervolgens naartoe gaat.
Dat is het duurste soort verlies dat er bestaat, want je merkt er nooit iets van. Niemand belt om te melden dat hij het niet kon vinden.
Niet de hoeveelheid, maar de indeling
Bezoekers zoeken op hun eigen probleem, niet op de manier waarop jouw bedrijf intern is opgedeeld. Een menu dat het organogram volgt sluit daar zelden bij aan.
Wat ik doe is de inhoud opnieuw sorteren vanuit de vragen die klanten werkelijk stellen. Welke onderwerpen zijn er echt? Welke pagina’s horen daaronder? En wat kan er samen of weg?
Vaak blijkt dan dat zestien menu-items terug kunnen naar vijf hoofdonderwerpen zonder dat er iets verdwijnt. Het staat alleen ergens waar mensen het kunnen vinden.
Dat is bovendien het moment waarop je site voor het eerst in jaren weer uit te breiden is. Er is dan een plek waar iets nieuws vanzelfsprekend thuishoort.
Zonder die indeling wordt elke toevoeging weer een los eiland, en zit je over vijf jaar met hetzelfde probleem.
Zo werk ik voor bedrijven in IJmuiden, Velsen en de rest van de IJmond, en voor klanten die ik nooit persoonlijk ontmoet.
