De meeste architectensites zien er prachtig uit en vertellen niets. Een raster met foto’s, een projectnaam eronder, misschien een jaartal. Wie doorklikt krijgt meer foto’s. Wat de opgave was, wat het budget was, hoe lang het duurde en wat er lastig aan was, blijft onbenoemd.
Dat is zonde, want juist dat is wat een opdrachtgever wil weten. Hij heeft zelf een opgave, een budget en een lastige kavel, en hij zoekt een bureau dat iets vergelijkbaars heeft opgelost.
Vertel per project het verhaal
Wat de vraag was, wat de beperkingen waren, welke keuze je hebt gemaakt en waarom. Twee alinea’s zijn genoeg. Zet erbij om wat voor omvang het ging, in vierkante meters of bouwsom, en hoe lang het traject duurde van eerste gesprek tot oplevering.
Daarmee wordt een foto een referentie. Iemand met een jaren-dertigwoning en een aanbouwwens herkent zich in een project met precies die vraag, en niet in een villa aan het water.
Toon ook het onaffe
Een schets, een maquettefoto, een tekening met rode pen erop. Dat laat zien hoe je werkt, en het maakt het proces minder ongrijpbaar voor iemand die nog nooit met een architect heeft gewerkt. Meer hierover lees je bij je projecten presenteren.
