Bij relatietherapie zoekt bijna altijd één van de twee. Vaak ’s avonds, vaak in het geheim, na een zoveelste ruzie of een stilte die te lang duurt. Die partner is al over de drempel; de andere partner nog lang niet. De site moet dus twee dingen tegelijk: de zoeker geruststellen en hem de woorden geven om de ander mee te krijgen.
De meeste praktijksites zijn geschreven voor het stel dat samen zoekt. Dat stel bestaat zelden.
Voor de zoekende partner
Herkenning in de eerste zin: de gesprekken die op hetzelfde uitkomen, de afstand die er is ingeslopen, de vraag of dit nog goed komt. Dan wat therapie wel en niet is, hoe het eerste gesprek gaat en wat het kost. En een eigen pagina met de titel “Mijn partner wil niet mee”: wat je dan kunt doen, hoe je het ter sprake brengt en dat een eerste gesprek alleen ook kan.
Voor de twijfelende partner
Die leest mee over een schouder of krijgt een link gestuurd, en zoekt bevestiging dat het geen tribunaal wordt. Zeg het expliciet: geen schuldvraag, geen “wie heeft gelijk”, geen kant kiezen. De therapeut is er voor de relatie, niet voor een van beiden. Meer hierover lees je bij beide partners aanspreken als maar één van hen zoekt.
