Wat is het verschil tussen een recursieve en autoritatieve DNS-server?
Een recursieve server zoekt het antwoord voor jou op. Een autoritatieve server ís het antwoord.
De eerste werkt namens jou, de tweede namens een domein. Ze zitten aan tegenovergestelde kanten van dezelfde vraag.
Wie dat onderscheid kent, snapt meteen waar een storing zit.
De recursieve server
Die krijgt jouw vraag binnen en gaat op zoek. Weet hij het al, dan antwoordt hij direct uit zijn geheugen.
Weet hij het niet, dan vraagt hij het door tot hij bij de bron uitkomt. Dat is de server van je provider, of de openbare dienst die je hebt ingesteld.
De autoritatieve server
Die beheert de gegevens van een bepaald domein. Voor jouw domein is dat de server van de partij waar je naamservers naar wijzen.
Wat daar staat, is de waarheid. Meer daarover lees je bij dns.
Waarom dit uitmaakt bij een storing
Zie jij je nieuwe site nog niet en anderen wel, dan zit het bij een recursieve server: die bewaart nog het oude antwoord.
Ziet niemand hem, dan zit het bij de autoritatieve kant: daar staat iets verkeerd of helemaal niets.
Mijn vuistregels
- Werkt het bij anderen wel? Dan is het bewaartijd, geen fout.
- Werkt het nergens? Kijk bij de partij die je domein uitgeeft.
- Test met een online DNS-controle die de bron rechtstreeks bevraagt.
- Wijzig alleen aan de autoritatieve kant; de rest volgt vanzelf.
Die derde bespaart het meeste giswerk: je omzeilt dan alle tussenliggende geheugens.
Hoe de keten loopt
Je browser vraagt het aan de recursieve server. Die vraagt het aan de hoofdservers van het internet, dan aan die van de extensie, en ten slotte aan jouw autoritatieve server.
Dat hele rondje duurt normaal enkele tientallen milliseconden, en gebeurt maar één keer per bewaarperiode.
Wat jij beheert
Alleen de autoritatieve kant, via het paneel van je hostingpartij of je registrar.
Over de recursieve kant heb je geen zeggenschap. Meer daarover lees je bij waarom je een site niet ziet terwijl anderen hem wel zien.